بيست سال پيش با رايحه‌ای از شکوفه‌های دوستی و همدلی دور هم جمع شديم تا شروعی دوباره داشته باشيم برای زنان سرپرست خانواری که به سختي و با ظرافتی زنانه و همتی مردانه بار مشکلات خانواده‌ای را به دوش می کشيدند. زنانی که به عنوان اقشار آسيب‌پذير و مورد تهديد جامعه، بر‌اساس آمارهای رسمی کشور، سرپرستی 6/8 درصد خانواده‌های ايرانی را به عهده داشتند.

بارها ديده بوديم که روش سنتی فقرزدايی، تنها فرد نيازمند را در مرتبه اجتماعی و اقتصاديی اش در قالب يک مصرف‌کننده صرف نگه می داشت. اما اين‌بار بهار خوش‌رايحه ما تدبيری ديگر انديشيد تا اين باغبانان مهربان و رنج‌ديده، خزان را به بهاری هميشگی تبديل کنند. باوری که می پنداشت مددجويانش بيش از فقر مالی از فقر و محروميت فرهنگی رنج می برند.

با اين هدف در سال 1372 مؤسسه  فرهنگی رايحه به عنوان يک نهاد مردمی مشغول به کار شد و در سال 76 13نيز به امور خيريه پرداخت و بعدها يعنی در سال 1383اين بنياد با کسب مجوز از وزارت کشور به عنوان بنيادی غيردولتی و با مديريت خانم تندگويان آغاز به کار کرد.

بنيادی نوپا که گام‌هايش را به اميد خدا برمی داشت تا غم از چهره‌های رنج ديده بزدايد…

گام اول: توانمندسازی زنان و توسعه مهارت‌های  زندگی و حرفه‌ای و شغلی آنها،  برای اينکه آنان را برای مقابله با مشکلات اجتماعی و اقتصادی آماده کند.

گام دوم: توجه به فرزندان مستعد و پرتلاش مددجويان، چرا که با ارتقاء سطح تحصيل و شخصيت اجتماعی اين کودکان در کنار آموزش‌های مهارت زندگی و آگاهی اجتماعی، زمينه  و بستر مناسبی در اين خانواده ­ها ايجاد می ­شود.

 با برداشتن هر گامی، مهر خداوند را به وضوح می ديديم و با عنايت به بزرگواری پروردگار، با گذشت زمان و گسترش ابعاد فعاليت بنياد، توانستيم در بخش‌های مختلفی به اهداف خود جامه عمل بپوشانيم. از جمله:

  1. ارائه خدمات مشاوره و مددکاری
  2. ارتقاء سطح دانش و مهارت‌های زندگی
  3. رسيدگی به امور تحصيلی
  4. توسعه مهارت‌های حرفه‌ای و شغلی
  5. غني سازی اوقات فراغت
  6. حمايت مادی و ايجاد تسهيلات رفاهی
  7. جلب حمايت‌های مردمی
  8. حمايت فرهنگی آموزشی از دانش آموزان مناطق محروم
به بالا